9 Δεκεμβρίου 2011

“Molinology” ή “Mylology”

Ο όρος “molinology” καθιερώθηκε στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο Μυλολογίας στο οποίο συναντήθηκαν οι εκπρόσωποι των Εθνικών Ευρωπαϊκών Οργανώσεων, ιδρύοντας την TIMS, που έγινε στο Cascais της Πορτογαλίας το 1965.  Η πρόταση για την καθιέρωσή του ήταν του διαπρεπούς πορτογάλου μυλολόγου Dr. João Miguel dos Santos Simões ο οποίος πρώτος χρησιμοποίησε τον όρο προσδιορίζοντας και το περιεχόμενό του (βλ. Πρακτικά 1ου Συμποσίου, έκδοση Danske Mollers Venner-TIMS, Lyngby 1977, σελ. 41-42).  Στο Συμπόσιο δεν συμμετείχε η Ελλάδα, διότι ως τότε πολύ λίγες μεμονωμένες ατομικές προσπάθειες είχαν γίνει για τη μελέτη των μύλων και το Ινστιτούτο των Ελληνικών Μύλων (Ι.τ.Ε.Μ.) δεν είχε ακόμη ιδρυθεί.  Έκτοτε ο όρος “molinology” χρησιμοποιείται διεθνώς όπως και το “molinologist” για τους ασχολούμενους με τους μύλους.

Το 2007, ο φιλόλογος Χρίστος Ι. Μακρής, από την Κρήτη, στο βιβλίο του “Οι νερόμυλοι στα Φαράγγια του Κουρταλιώτη, του Κοτσυρφού και ο Πηγαδόμυλος του Δήμου Φοίνικα Ρεθύμνου στην Κρήτη” (Έκδοση Ι.τ.Ε.Μ., Αθήνα 2007, κεφ. Δ΄, σελ. 136-140), έθεσε το θέμα αντικατάστασης του όρου “molinology” ο οποίος έχει λατινική ρίζα με τον όρο “mylology” ο οποίος έχει σαν ρίζα την ελληνική λέξη “μύλος”, θεωρώντας ότι αυτό θα ήταν γλωσσολογικά και ιστορικά ορθό.  Ο Μακρής τονίζει την έντονη επίδραση που άσκησαν τα ελληνικά στα λατινικά αναφέροντας ότι η αρχαία ελληνική λέξη ήταν “μύλη” και μετά εμφανίστηκε το “μύλος” και ότι οι ρωμαίοι τις προσάρμοσαν στον τύπο “mola”, ενώ στη νεότερη δημώδη λατινική εμφανίζεται το “molinum” από το οποίο προήλθε το “molinology”. Τέλος εξηγεί το τι σημαίνει στα ελληνικά το ομόηχο ρήμα “μολύνω”.

Επειδή το βιβλίο του Μακρή περιλαμβάνει μόνο μία πολύ μικρή αγγλική περίληψη, ο τ. Πρόεδρος της TIMS Michael Harverson παρακάλεσε να μεταφρασθεί ολόκληρο το σχετικό κείμενο στα αγγλικά, προκειμένου να το μελετήσει, όπως και έγινε.  Στη συνέχεια ανέλυσε το θέμα με άρθρο του, στο περιοδικό της TIMS International Molinology. Journal of The International Molinological Society” (τχ. 78, Ιούνιος 2009, σελ.45).  Ο Harverson, ο οποίος στο παρελθόν είχε γνωρίσει τον Μακρή, συμμερίζεται την επιχειρηματολογία του, αναλύοντας την διεξοδικά, παράλληλα όμως αναφέρει ότι ο όρος “molinology” έχει αποκτήσει τέτοια αξία πια, ώστε συμπεριλαμβάνεται στο Oxford English Dictionary, καταλήγοντας ότι το πρόσωπο που εισηγήθηκε τον όρο, δεν τον εξέτασε πρώτα σε βάθος.  Τέλος προτείνει να αναφερόμαστε στη μελέτη των μύλων με τον όρο “mylology” διότι εάν η TIMS επιμείνει στη χρήση του “molinology” είναι σαν να θεωρούμε ότι ο νερόμυλος πρωτοεμφανίστηκε στην Ιταλία ή την Ισπανία κατά τη νεολατινική περίοδο, ενώ έφθασε σ’ αυτές τις περιοχές μετά την εφεύρεση και χρήση του στην περιοχή της γέννησής του.  Θεωρεί δε, όπως και ο Μακρής, τον όρο “molinology” ως επιστημονικά ανορθόδοξο και ιστορικά λανθασμένο.

Μετά από αυτά ο νυν Πρόεδρος της TIMS, Willem van Bergen, έφερε το θέμα για μία πρώτη συζήτηση στο ετήσιο Διοικητικό Συμβούλιο που συνεδρίασε στην Πράγα το τέλος Αυγούστου 2009, αναλύοντας τις απόψεις του προκατόχου του Harverson. Ο παριστάμενος Στέφανος Νομικός, σας αντεπιστέλλον μέλος (Corresponding Member) του Δ.Σ., εκπροσωπώντας την Ελλάδα, υποστήριξε τις “ελληνικές” απόψεις, τονίζοντας ότι η ρίζα της λέξης “μύλος” εμφανίζεται στην ελληνική μυθολογία (Ζεύς Μυλέας κλπ.) πολύ πριν χρησιμοποιηθεί το “mola” στα λατινικά και ότι έτσι κι’ αλλιώς στην Ελλάδα χρησιμοποιούμε ήδη τον “νέο” όρο “μυλολογία” και ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιήσομε το “μολινολογία”.

Το θέμα έμεινε εκκρεμές προκειμένου να ξανασυζητηθεί, αλλά υπήρξαν αντιδράσεις με κύριο επιχείρημα ότι ο όρος έχει πια καθιερωθεί εδώ και 44 χρόνια (ως το 2009) που χρησιμοποιείται διεθνώς.  Καλό θα είναι να υπάρξουν και άλλες ελληνικές απόψεις.

1 Δεκεμβρίου 2011

Η χάρτα του Nizhny Tagil για τη βιομηχανική κληρονομιά

Ιούλιος 2003, Nizhny Tagil, Ρωσία

Αρχαία λατομεία, υπολείμματα σιδηροτροχιών στο έδαφος και μεταλλικών αποβάθρων εκφόρτωσης στις ακτές, μισογκρεμισμένα κτίσματα αποθήκευσης ή ακόμη εγκαταλελειμμένες βιοτεχνικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, πολύτιμα δείγματα της βιομηχανικής και μεταλλευτικής δραστηριότητας, υπάρχουν διάσπαρτα στον Ελληνικό χώρο.

Στο τέλος του 18ου αιώνα, οι καινοτομίες στη χρήση της ενέργειας και η τεχνολογική ανάπτυξη οδήγησαν σε απότομες αλλαγές, με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις. Η Βιομηχανική Επανάσταση ήταν η απαρχή ενός ιστορικού φαινομένου που επηρέασε μεγάλα τμήματα του ανθρώπινου πληθυσμού. Τα υλικά κατάλοιπα αυτών των αλλαγών έχουν παγκόσμια ανθρώπινη αξία και η σπουδαιότητα της μελέτης και της διατήρησης αυτών των καταλοίπων πρέπει να αναγνωρισθεί προς χρήση και όφελος του σήμερα και του αύριο. Η βιομηχανική κληρονομιά είναι αναπόσπαστο μέρος της πολιτισμικής κληρονομιάς, η οποία με τη σειρά της είναι το πρωταρχικό στοιχείο για την βιώσιμη ανάπτυξη μιας κοινωνίας.

Η βιομηχανική κληρονομιά, σύμφωνα με το TICCIH, είναι τα κατάλοιπα του βιομηχανικού πολιτισμού που έχουν ιστορική, τεχνολογική, κοινωνική, αρχιτεκτονική ή επιστημονική αξία και μπορεί να περιλαμβάνουν από κτίρια και μηχανήματα, μέχρι χώρους μεταποίησης και διύλισης καθώς και χώρους κοινωνικών δραστηριοτήτων σχετικών με τη βιομηχανία.

Η Βιομηχανική Αρχαιολογία γεννημένη στις αρχές του ’50 στην Αγγλία, αφορά από μια άποψη την ιστορία της αρχιτεκτονικής και του τόπου και από μια άλλη την τεχνολογία, τις κοινωνικές επιστήμες και την ιστορία. Είναι σύμφωνα και με τη Χάρτα του Nizhny Tagil, μια διεπιστημονική μέθοδος μελέτης όλων των μαρτυριών, υλικών και άϋλων, των τεκμηρίων, των τεχνουργημάτων, της στρωματογραφίας και των κατασκευών, των ανθρώπινων οικισμών και των φυσικών και αστικών τοπίων που δημιουργήθηκαν για ή από τη βιομηχανική διεργασία. Η έννοια της βιομηχανικής αρχαιολογίας λοιπόν, είναι η μελέτη του συνόλου των παραγωγικών εγκαταστάσεων.

30 Νοεμβρίου 2011

Η Πλούμπω και οι καλικάτζαροι

Μια φορά κι έναν καιρό, από 'δω και πολλά πολλά χρόνια, σε ένα χωριό όλες οι χωριανές είχανε τελέψει τα χριστόψωμα τους από την παραμονή του Χριστού, έξω από μια χήρα γυναίκα, που με τα πολλά ζόρια, έδωσε ο Θεός και μπόρεσε ν'αγοράσει στάρι.
Το φόρτωσε, λοιπόν, στο γαϊδουράκι της και το'στείλε με τη θυγατέρα της, την Πλούμπω, στο μύλο να τ'αλέσει.
Σαν έφτασε εκείνη στο μύλο, φωνάζει του μυλωνά να'ρθει να τη βοηθήσει, να ξεφορτώσει το γάϊδαρο:
-Μπάρμπα Θανάση, μπάρμπα Θανάση. Ματ'αδίκου.
Δε χάνει τότες καιρό κι εκείνη, πιάνει και δένει το γαϊδουράκι της σ'ένα δέντρο και μια και δυο μπαίνει στο μύλο. Βάζει ν'αλέσει μοναχή της κι εκοίταζε να προκάμει, προτού να βγουν οι καλικάντζαροι.
Δεν είχε αλέσει, όμως, ούτε το μισό και φτάνουν τα μεσάνυχτα. Ακούει τότες όξω απ'το μύλο κάτι στριγκές φωνές και μεγάλο σαματά.
Πάγωσε το αίμα της από το φόβο και πέφτει μπρούμυτα. Έπειτα από λίγο παύουν οι φωνές κι ακούει μόνο ψιθυρίσματα.
Στρέφει και τι να ιδεί; Όλος ο μύλος ήταν γεμάτος από καλικάντζαρους...
Ορμάνε τότες απάνω της και της φωνάζουν με άγριες φωνές:
-Έλα, έλα, νύφη έλα να χορέψομε!
Η Πλούμπω δεν τα έχασε, για να ξεφύγει όμως από τους καλικάντζαρους τους λέει:
-Έτσι χορεύει η νύφη;
-Αμ, πώς χορεύει η νύφη; λεν εκείνοι.
-Θέλει φουστάνι μεταξωτό, λέει η Πλούμπω.
Εξαφανίστηκαν τότες οι καλικάντζαροι και σε λίγη ώρα γυρίζουν μ'ένα ωραίο φουστάνι μεταξωτό και της λένε:
-Έλα, έλα νύφη, έλα να χορέψομε!
-Έτσι χορεύει η νύφη; λέει πάλι αυτή.
-Αμ, πώς χορεύει η νύφη;
-Θέλει και ζώνη χρυσή!
Τρέχουν πάλι, της φέρνουν και τη ζώνη τη χρυσή.
Και για να μην τα πολυλογούμε, τους έστειλε ετσιδά πολλές φορές, ζητώντας κι άλλα στολίδια και στο τέλος, τους στέλνει να της φέρουν γάντια κεντητά.
Οι καλικάντζαροι άργησαν να γυρίσουν, γιατί δε στάθηκε εύκολο να'βρουν γάντια στο χωριό, καθώς ήβραν τ'άλλα στολίδια, που τα πήραν από σπίτια, που δεν είχαν θυμιατό με θυμίαμα μπροστά στις εικόνες.
Κι ωσότου να γυρίσουν, φορτώνει η Πλούμπω το άλεσμα στο ζώο της, βάνει στο ένα πλευρό το ένα σακί, στ'άλλο τ'άλλο, από πάνω το τρίτο και χώνεται κι αυτή από κάτω και κρύβεται. Το ζώο τράβηξε για το χωριό.
Σαν γύρισαν στο μύλο οι καλικάντζαροι δεν ήβραν την Πλούμπω. Τρέχουν πίσω, βλέπουν το γάϊδαρο, μα η κόρη πουθενά.
-Πού είναι η νύφη; λένε.
-Πλούμπω εδω, Πλούμπω εκει, πίσω είναι η νύφη!
Γυρίζουν στο μύλο. Τηράνε εδω, τηράνε εκει, πουθενά Πλούμπω! Σαν είδανε κι απόειδαν πως δεν ήτανε, αρχίνησαν τους άραχλους τους κουτσούς στο ξύλο.
Μα εκείνοι όσο τις έτρωγαν τόσο εσκούζανε:
-Πλούμπω δω, Πλούμπω κει, Πλούμπω μέσα στο σακί!
Τρέχουν πίσω. Για να ιδούν καλά μην ήτανε κρυμμένη στο σακί, χύνουν το άλεσμα κι από'δω πάνε κι οι άλλοι.
Έτσι, τρέξε δω και τρέξε κει, ψώτισε η μέρα κι οι καλικάντζαροι κρύφτηκαν στις τρύπες του μύλου, για να βγουν την άλλη νύχτα, που τελείωνε η βασιλεία τους στη γη.
Φτάνει η Πλούμπω στο χωριό κι ο πετεινός, που κατάλαβε τι έγινε στο μύλο, άρχισε να κράζει χαρούμενος:
-Κικιρίκου, Κικιρίκου! Να, η Πλούμπω έρχεται. Έρχεται μετά χρυσά, έρχεται με τ'αργυρά. Κικιρίκου, Κικιρίκουουου!
Μπαίνει η Πλούμπω στο σπίτι και τα διηγείται όλα στη μάνα της, τι συνέβηκε στο μύλο και πώς ξεγέλασε τους καλικάντζαρους.
Την άλλη νύχτα βγαίνει ο πιο μεγάλος καλικάντζαρος και γυρνάει ώρα πολύ, μιαν εδώ και μιαν εκεί, να'βρει το κορίτσι.
Και δεν μπόρεσε να την βρει κι έσκασε απ'το θυμό του.
Ε! μείναμε τότες κι εμείς εδώ, στις ζέστες μας και στα μπαμπάκια μας.

http://www.fte.org.gr/datadoc/an_12_09.doc

1 Νοεμβρίου 2011

Σύμβαση Γρανάδας

ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης που υπογράφουν την παρούσα Σύμβαση:
- Θεωρώντας ότι ο σκοπός του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι να επιτύχει μια στενότερη σύνδεση ανάμεσα στα μέλη του, με κύριο στόχο να διαφυλάξει και να προωθήσει τα ιδεώδη και τις αρχές, που αποτελούν την κοινή τους κληρονομιά.
- Αναγνωρίζοντας ότι η αρχιτεκτονική κληρονομιά αποτελεί μια αναντικατάστατη έκφραση του πλούτου και της ποικιλίας της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης, μια ανεκτίμητη μαρτυρία του παρελθόντος μας και ένα κοινό αγαθό για όλους τους Ευρωπαίους.
- Έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Σύμβαση, που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 19 Δεκεμβρίου 1954, και ιδιαίτερα το πρώτο της άρθρο.
- Έχοντας υπόψη τον Ευρωπαϊκό Καταστατικό Χάρτη της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς, που υιοθετήθηκε από τη Σύνοδο των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης στις 25 Σεπτεμβρίου 1975 και την απόφαση (76) 28, που πάρθηκε στις 14 Απριλίου 1976 και η οποία αφορά στην προσαρμογή των εθνικών νομοθεσιών και κανονισμών, στις απαιτήσεις της διατήρησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
- Έχοντας υπόψη τη Σύσταση 880 (1979) της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης, που αφορά στη διατήρηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
- Λαμβάνοντας υπόψη τη Σύσταση με αριθμό R (80) 16 της Επιτροπής των Υπουργών των Κρατών Μελών, η οποία αφορά στην εξειδίκευση αρχιτεκτόνων πολεοδόμων, πολιτικών μηχανικών και αρχιτεκτόνων τοπίων, όπως και τη σύσταση με αριθμό R (81) 13 της Επιτροπής των Υπουργών της 1ης Ιουλίου 1981, η οποία αφορά στις ενέργειες, που θα πρέπει να γίνουν προκειμένου να ευνοηθούν ορισμένα επαγγέλματα του κλάδου της παραδοσιακής χειροτεχνίας, που απειλούνται με εξαφάνιση.
- Υπενθυμίζοντας τη σημασία που έχει η μετάδοση ενός συνόλου πολιτιστικών αναφορών στις μελλοντικές γενιές, η βελτίωση του τρόπου ζωής στην πόλη και στην ύπαιθρο και κατά συνέπεια η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη των διαφόρων κρατών και περιοχών.
- Επιβεβαιώνοντας τη σημασία μιας συμφωνίας για τις βασικές κατευθύνσεις μιας κοινής πολιτικής, η οποία θα εξασφαλίσει την προστασία και αξιοποίηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
Συμφώνησαν τα εξής:

ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

Aρθρο 1
Στην παρούσα Σύμβαση σαν “αρχιτεκτονική κληρονομιά” θεωρείται ό,τι περιλαμβάνει τα ακόλουθα ακίνητα αγαθά:
1. Τα μνημεία: κάθε κατασκευή ιδιαίτερα σημαντική λόγω του ιστορικού, αρχαιολογικού, καλλιτεχνικού, επιστημονικού, κοινωνικού ή τεχνικού της ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων ή διακοσμητικών στοιχείων, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα τους
2. Τα αρχιτεκτονικά σύνολα: ομοιογενή σύνολα αστικών ή αγροτικών κατασκευών, σημαντικών λόγω του ιστορικού, αρχαιολογικού, καλλιτεχνικού, επιστημονικού, κοινωνικού ή τεχνικού τους ενδιαφέροντος, συναφή μεταξύ τους ώστε να σχηματίζουν ενότητες, που να μπορούν να οριοθετηθούν τοπογραφικά
3. Οι τόποι: σύνθετα έργα του ανθρώπου και της φύσης, εν μέρει κτισμένα, τα οποία αποτελούν εκτάσεις τόσο χαρακτηριστικές και ομοιογενείς, ώστε να μπορούν να οριοθετηθούν τοπογραφικά και τα οποία είναι σημαντικά λόγω ιστορικού, αρχαιολογικού, καλλιτεχνικού, επιστημονικού, κοινωνικού και τεχνικού τους ενδιαφέροντος.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ

Aρθρο 2
Για τον ακριβή προσδιορισμό των μνημείων αρχιτεκτονικών συνόλων και τόπων, που πρόκειται να προστατευθούν, κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να προχωρήσει στην καταγραφή τους και σε περίπτωση απειλής των σχετικών αγαθών, να ετοιμάσει, το συντομότερο, την κατάλληλη γι’ αυτά τεκμηρίωση.

ΝΟΜΙΜΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Aρθρο 3
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται:
1. να καθιερώσει ένα νομικό καθεστώς προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς
2. να εξασφαλίσει μέσα σ’ αυτό το νομικό πλαίσιο και ανάλογα με τα ιδιαίτερα για κάθε Κράτος ή περιφέρεια μέτρα, την προστασία των μνημείων, των αρχιτεκτονικών συνόλων και των τοπίων

Aρθρο 4
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται:
1. να θέσει σε εφαρμογή, με βάση τη νομική προστασία των σχετικών ακινήτων, κατάλληλες διαδικασίες ελέγχου και αδειών
2. να φροντίσει ώστε τα προστατευόμενα ακίνητα να μην αλλοιωθούν, ερειπωθούν ή κατεδαφιστούν.

Γι’ αυτόν τον σκοπό, κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται, εάν δεν το έχει ήδη κάνει, να εισαγάγει στη νομοθεσία διατάξεις, που να προβλέπουν:
α. την υποβολή προς τις αρμόδιες αρχές των σχεδίων κατεδάφισης ή μετατροπής μνημείων, που ήδη προστατεύονται, ή μνημείων για τα οποία έχει κινηθεί η διαδικασία προστασίας, όπως και κάθε σχεδίου που θίγει το περιβάλλον τους.
β. την υποβολή στις αρμόδιες αρχές των μελετών που θίγουν το σύνολο ή τμήμα ενός αρχιτεκτονικού συνόλου ή ενός τόπου και οι οποίες αφορούν εργασίες:- κατεδάφισης κτιρίων - ανέγερσης νέων κτιρίων- σημαντικών μετατροπών, οι οποίες θα αλλοίωναν το χαρακτήρα του αρχιτεκτονικού συνόλου ή του τόπου
γ. τη δυνατότητα που παρέχεται στις αρμόδιες υπηρεσίες να ζητούν από τον ιδιοκτήτη ενός προστατευόμενου ακινήτου να πραγματοποιεί εργασίες ή να τον υποκαθιστούν σε περίπτωση που υπάρχει αδυναμία εκ μέρους τουδ. τη δυνατότητα απαλλοτρίωσης ενός προστατευόμενου ακινήτου

Αρθρο 5
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να αποκλείσει τη μετακίνηση του συνόλου ή τμήματος ενός προστατευόμενου μνημείου, εκτός από την περίπτωση κατά την οποία η υλική προστασία του μνημείου θα το απαιτούσε επιτακτικά. Στην περίπτωση αυτή, η αρμόδια υπηρεσία θα πρέπει να πάρει τις απαραίτητες προφυλάξεις για την αποσυναρμολόγηση, τη μεταφορά και την επανασυναρμολόγησή του σε κατάλληλο χώρο.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Αρθρο 6
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται:
1. Να προβλέψει, σε σχέση με τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρμοδιότητες και στα πλαίσια των διαθέσιμων πιστώσεων, μια οικονομική υποστήριξη των δημόσιων υπηρεσιών για τις εργασίες συντήρησης και αναστήλωσης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, που βρίσκεται στην περιοχή του
2. να καταφύγει, εν ανάγκη, σε φορολογικά μέτρα ευνοϊκά για τη διατήρηση αυτής της κληρονομιάς
3. να ενθαρρύνει την ιδιωτική πρωτοβουλία για τη συντήρηση και αναστήλωση αυτής της κληρονομιάς

Αρθρο 7
Στο χώρο ο οποίος περιβάλλει τα μνημεία, στο εσωτερικό των αρχιτεκτονικών συνόλων και των τόπων, κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να λάβει μέτρα, που θα αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος.

Αρθρο 8
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται προκειμένου να περιορίσει τις συνθήκες φυσικής φθοράς της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς: 1. να υποστηρίξει την επιστημονική έρευνα με σκοπό να προσδιορίσει κα να αναλύσει τα βλαβερά αποτελέσματα της μόλυνσης και να καθορίσει τα μέτρα, που θα μειώσουν ή θα απαλείψουν αυτές τις αιτίες2. να λάβει υπόψη τα ειδικά προβλήματα της διατήρησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς στα πλαίσια της πολιτικής κατά της μόλυνσης

ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Αρθρο 9
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται, στα πλαίσια των δικών του εξουσιών, να εξασφαλίσει τη λήψη κατάλληλων και επαρκών μέτρων από τις αρμόδιες αρχές, ώστε να αντιμετωπισθούν οι παραβάσεις νομοθεσίας περί προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Αυτά τα μέτρα μπορούν να επιβάλλουν, κατά περίπτωση, στους υπαίτιους την υποχρέωση κατεδάφισης ενός καινούργιου κτιρίου κτισμένου παράνομα ή την αποκατάσταση της αρχικής κατάστασης του προστατευομένου ακινήτου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Αρθρο 10
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να υιοθετήσει πολιτική ολοκληρωμένης προστασίας, η οποία:
1. θα τοποθετεί την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς μεταξύ των ουσιαστικών στόχων του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού και θα εξασφαλίζει ότι η επιταγή αυτή θα ληφθεί υπόψη στα διάφορα στάδια της εκπόνησης ρυθμιστικών σχεδίων και στις διαδικασίες έγκρισης εργασιών
2. θα προωθεί προγράμματα αναστήλωσης και συντήρησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς
3. θα καθιστά τη συντήρηση, την αναβίωση και την ανάδειξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, σημαντικότατο στοιχείο της πολιτιστικής, περιβαλλοντολογικής και χωροταξικής πολιτικής
4. θα ευνοεί, όταν υπάρχει δυνατότητα, και στα πλαίσια των διαδικασιών του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, τη συντήρηση και τη χρησιμοποίηση των κτιρίων εκείνων των οποίων η σπουδαιότητα δεν δικαιολογεί την προστασία, που παρέχεται από το άρθρο 3 παρ 1 της παρούσας σύμβασης, αλλά τα οποία αποτελούν αξιόλογα συμπληρωματικό μέρος για το αστικό ή το αγροτικό περιβάλλον ή την ποιότητα ζωής
5. θα ενθαρρύνει την εφαρμογή και την ανάπτυξη των παραδοσιακών τεχνικών και υλικών, απαραίτητες για το μέλλον της πολιτιστικής κληρονομιάς

Αρθρο 11
Με σεβασμό του αρχιτεκτονικού και ιστορικού χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς, κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να ενθαρρύνει:- τη χρήση των προστατευομένων ακινήτων, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της σύγχρονης ζωής- την προσαρμογή, όταν είναι δυνατό, παλιών κτιρίων για νέες χρήσεις

Αρθρο 12
Αναγνωρίζοντας τη σημασία διευκόλυνσης της επίσκεψης των προστατευόμενων ακινήτων από το κοινό, κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να φροντίσει ώστε οι συνέπειες αυτού του ανοίγματος στο κοινό, κυρίως οι διαρρυθμίσεις που εξασφαλίζουν την προσέλευση να μη προσβάλουν τον αρχιτεκτονικό και ιστορικό χαρακτήρα αυτών των αγαθών και του περιβάλλοντος.

Αρθρο 13
Προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή της παραπάνω πολιτικής, κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να αναπτύξει, μέσα στα πλαίσια της δικής του πολιτικής και διοικητικής οργάνωσης την αποτελεσματική συνεργασία, στα διάφορα επίπεδα των υπηρεσιών εκείνων, που είναι αρμόδιες για την συντήρηση, τις πολιτιστικές δραστηριότητες, το περιβάλλον και την χωροταξία.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
Αρθρο 14
Προκειμένου να βοηθηθεί το έργο των δημόσιων αρχών σχετικά με την αναγνώριση, προστασία, αναστήλωση, συντήρηση, διαχείριση και αναβίωση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται :
1. να καθιερώσει, στα διάφορα στάδια των διαδικασιών λήψης αποφάσεων, μηχανισμούς πληροφόρησης, συμβουλής και συνεργασίας ανάμεσα στο Κράτος, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα πολιτιστικά ιδρύματα και σωματεία για το κοινό.
2. να ενθαρρύνει την ανάπτυξη του θεσμού της χορηγίας και τη δημιουργία μη κερδοσκοπικών ενώσεων, που δρουν στον εν λόγω τομέα.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Αρθρο 15
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται:
1. να ενημερώσει την κοινή γνώμη για την αξία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς ως στοιχείου πολιτιστικής ταυτότητας και ως πηγής έμπνευσης και δημιουργικότητας, για τις σύγχρονες και μελλοντικές γενιές.
2. να προωθήσει, γι’ αυτόν τον σκοπό, πολιτική πληροφόρησης και ευαισθητοποίησης, με την βοήθεια κυρίως των σύγχρονων μέσων επικοινωνίας και διαφήμισης, σκοπεύοντας ιδιαίτερα :
α. στην αφύπνιση ή στην αύξηση της ευαισθησίας του κοινού, από τη σχολική ηλικία, στα θέματα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, στην ποιότητα δομημένου περιβάλλοντος και της αρχιτεκτονικής έκφρασης.
β. στο να καταστήσει εμφανή την ενότητα της πολιτιστικής κληρονομιάς και τους δεσμούς που υπάρχουν ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τις τέχνες, τις λαϊκές παραδόσεις και τους τρόπους ζωής, είτε αυτά είναι σε επίπεδο ευρωπαϊκό, είτε σε εθνικό ή περιφερειακό.

Αρθρο 16
Κάθε συμβαλλόμενος υποχρεώνεται να προωθήσει την δημιουργία διαφόρων επαγγελματικών κλάδων και τεχνιτών, που θα επεμβαίνουν στην συντήρηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ

Αρθρο 17
Οι συμβαλλόμενοι υποχρεώνονται να ανταλλάξουν πληροφορίες σχετικά με την πολιτική που εφαρμόζουν για την συντήρηση, και η οποία θα αφορά:
1. στις μεθόδους που υιοθετούνται για την καταγραφή, προστασία και συντήρηση των ακινήτων, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική εξέλιξη και την προοδευτική διεύρυνση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
2. στα μέσα με τα οποία η επιτακτική ανάγκη προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς μπορεί, όσο το δυνατόν καλύτερα, να εναρμονισθεί με τις σύγχρονες ανάγκες της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής.
3. στις δυνατότητες, που προσφέρονται από την νέα τεχνολογία και που αφορούν, συγχρόνως, στην αναγνώριση και καταγραφή, στην αντιμετώπιση της φθοράς των υλικών, στην επιστημονική έρευνα, στις εργασίες αναστήλωσης και στους τρόπους διαχείρισης και αναβίωσης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
4. στα μέσα προαγωγής της αρχιτεκτονικής δημιουργίας, η οποία επιβεβαιώνει την συμβολή της εποχής μας στην πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης.

Αρθρο 18
Οι συμβαλλόμενοι υποχρεώνονται, να παρέχουν, κάθε φορά που είναι αναγκαίο, αμοιβαία τεχνική βοήθεια, μεταφραζόμενη σε ανταλλαγή εμπειριών και εμπειρογνωμόνων στον τομέα της διατήρησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.

Αρθρο 19
Οι συμβαλλόμενοι υποχρεώνονται, μέσα στα πλαίσια των σχετικών Εθνικών νομοθεσιών ή των διεθνών συμφωνιών, τις οποίες έχουν συνάψει, να ενθαρρύνουν τις ευρωπαϊκές ανταλλαγές ειδικών σε θέματα προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της μετεκπαίδευσης.

Αρθρο 20
Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων, που συστήθηκε από την επιτροπή των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης δυνάμει του άρθρου 17 του Καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης, έχει επιφορτισθεί με την παρακολούθηση της πορείας της Σύμβασης και ειδικότερα :
1. να υποβάλλει κατά διαστήματα στην Σύνοδο των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης αναφορά, πάνω στην κατάσταση της πολιτικής προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς από τα Κράτη που συμμετέχουν στη Σύμβαση, πάνω στην εφαρμογή των αρχών που περιέχονται σ’ αυτήν και πάνω στις δικές της δραστηριότητες.
2. να προτείνει στη Σύνοδο των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, μέτρα για την εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης, όπως μέτρα τα οποία θεωρούνται ότι εμπεριέχουν διακρατικές δραστηριότητες, αναθεώρηση ή βελτίωση της Σύμβασης και ενημέρωση του κοινού για τους στόχους της σύμβασης.
3. να υποβάλει υποδείξεις στη Σύνοδο των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, σχετικά με την πρόσκληση Κρατών μη μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης να προσχωρήσουν σ’ αυτήν τη Σύμβαση.

Αρθρο 21
Οι διατάξεις της παρούσας σύμβασης δεν επηρεάζουν την εφαρμογή ειδικών διατάξεων, περισσότερο ευνοϊκών για την προστασία των ακινήτων, όπως αυτοί περιγράφονται στο άρθρο 1, και οι οποίες περιέχονται στην :- σύμβαση που αφορά στην προστασία της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς της 16ης Νοεμβρίου 1972- ευρωπαϊκή σύμβαση για την προστασία της αρχαιολογικής κληρονομιάς της 6ης Μαϊου 1969

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Αρθρο 22
1. Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοιχτή για υπογραφή από τα Κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Θα υποβληθεί σε επικύρωση αποδοχή ή έγκριση. Οι πράξεις επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης θα κατατεθούν στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρώπης.
2. Η παρούσα Σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα, που ακολουθεί τη λήξη μιας τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία κατά την οποία τρία Κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης θα έχουν εκφράσει τη συγκατάθεσή τους να συμβληθούν, σύμφωνα με τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου
3. Θα τεθεί σε ισχύ, για κάθε Κράτος μέλος που θα εξέφραζε μεταγενέστερα τη συγκατάθεσή του να συμβληθεί, την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη λήξη μιας τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία κατάθεσης των πράξεων επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης

Αρθρο 23
1. Αφού η παρούσα Σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ, η Σύνοδος των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης θα μπορεί να προσκαλέσει κάθε Κράτος μη μέλος του Συμβουλίου, όπως και την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα να προσχωρήσει στην παρούσα Σύμβαση με απόφαση, που θα ληφθεί από την πλειοψηφία, που προβλέπει το άρθρο 20 α του Καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης, με την ομόφωνη ψήφο των αντιπροσώπων των συμβεβλημένων Κρατών, οι οποίοι δικαιούνται να παρίστανται στη Σύνοδο
2. Για κάθε Κράτος που θα προσχωρήσει ή για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα σε περίπτωση προσχώρησης, η Σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη λήξη μιας τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία κατάθεσης της πράξης προσχώρησης στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρώπης

Αρθρο 24
1. Κάθε Κράτος μπορεί, τη στιγμή της υπογραφής ή τη στιγμή της κατάθεσης της πράξης επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης να υποδείξει την περιοχή ή τις περιοχές στις οποίες θα εφαρμοστεί η παρούσα Σύμβαση
2. Κάθε Κράτος μπορεί, οποιαδήποτε άλλη στιγμή στη συνέχεια, με μια δήλωση που θα απευθύνεται στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, να επεκτείνει την εφαρμογή της παρούσας Σύμβασης σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή υποδείξει στη δήλωση. Η Σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ ως προς την περιοχή, την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη λήξη της τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία αποδοχής της δήλωσης από το Γενικό Γραμματέα
3. Κάθε δήλωση, που θα γίνει με βάση τις δυο προηγούμενες παραγράφους, θα μπορεί να αποσυρθεί, όσον αφορά στις περιοχές που υποδεικνύονται σ’ αυτή, με κοινοποίηση απευθυνόμενη στο Γενικό Γραμματέα. Η ανάκληση θα αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα, που ακολουθεί τη λήξη μιας εξάμηνης περιόδου από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης από το Γενικό Γραμματέα

Αρθρο 25
1. Κάθε Κράτος μπορεί, κατά τη στιγμή της υπογραφής ή τη στιγμή κατάθεσης της πράξης επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, να δηλώσει ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματος να μη συμμορφωθεί με το σύνολο ή μέρος των διατάξεων του Άρθρου 4 παρ γ’ και δ’. Καμιά άλλη επιφύλαξη δεν γίνεται δεκτή
2. Κάθε συμβαλλόμενο Κράτος, που έχει διατυπώσει μια επιφύλαξη βάσει της προηγούμενης παραγράφου, μπορεί να την αποσύρει στο σύνολό της ή εν μέρει απευθύνοντας κοινοποίηση στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η ανάκληση θα αρχίσει να ισχύει την ημέρα παραλαβής της κοινοποίησης από το Γενικό Γραμματέα.
3. Το συμβαλλόμενο μέρος που έχει διατυπώσει την επιφύλαξη, βάσει της διάταξης της 1ης παραγράφου αυτού του άρθρου, δεν μπορεί να επικαλεσθεί την εφαρμογή αυτής της διάταξης από ένα άλλο μέλος. Εντούτοις εάν η επιφύλαξη είναι μερική ή υπό όρους, μπορεί να απαιτήσει την εφαρμογή αυτής της διάταξης στο μέτρο, που αυτό το ίδιο την έχει αποδεχτεί.

Αρθρο 26
1. Κάθε συμβαλλόμενος μπορεί οποιαδήποτε στιγμή, να καταγγείλει την παρούσα Σύμβαση, με κοινοποίηση προς τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης
2. Η καταγγελία θ’ αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη λήξη μιας περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης από το Γενικό Γραμματέα.

Αρθρο 27
Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης θα κοινοποιήσει στα Κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε όλα τα κράτη, που έχουν προσχωρήσει στην παρούσα Σύμβαση και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, εάν έχει προσχωρήσει:
α. όλες τις υπογραφές
β. την κατάθεση όλων των πράξεων επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης
γ. όλες τις ημερομηνίες κατά τις οποίες τέθηκε σε ισχύ η παρούσα Σύμβαση, σύμφωνα με τα άρθρα της 22, 23 και 24
δ. κάθε άλλη πράξη, κοινοποίηση ή πληροφορία σχετική με την παρούσα Σύμβαση.

Έχοντας αποδεχτεί τα παραπάνω οι υπογράφοντες, πλήρως εξουσιοδοτημένοι γι’ αυτόν τον σκοπό, υπέγραψαν την παρούσα Σύμβαση.

Έγινε στη Γρανάδα, σε ένα μόνο αντίγραφο που θα κατατεθεί στο Αρχείο του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης θα κοινοποιήσει επικυρωμένο ακριβές αντίγραφο σε κάθε Κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπως και σε όλα τα Κράτη ή την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, που έχουν κληθεί να προσχωρήσουν στην παρούσα Σύμβαση.

Αρθρο δεύτερο

Η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, της Σύμβασης για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ευρώπης, από την ολοκλήρωση των προϋποθέσεων, που προβλέπονται στο άρθρο 22 της Σύμβασης.

Παραγγέλλομε τη δημοσίευση του παρόντας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεσή του ως Νόμου του Κράτους

Αθήνα 9 Απριλίου 1992

5 Οκτωβρίου 2011

Rudo Schwarz, 1943

 Χειρόμυλος

Ανεμόμυλοι από τη περιοχή της Νεάπολης Λασιθίου


Σχέδια του γερμανού Ρούντο Σβαρτς (Rudo Schwarz), όταν υπηρετούσε στην Κρήτη με τη Βέρμαχτ το 1943. Φυλάσσονται, μαζί με άλλα, στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης.

25 Σεπτεμβρίου 2011

Λιοτρίβι στη Κέα


Η βόλα (πέτρα) του ανθρωποκίνητου λιοτριβιού της Κέας, στον Άγιο Σώστη.
Εξακολουθεί να είναι σε λειτουργία σήμερα.

10 Σεπτεμβρίου 2011

Προβιομηχανικοί μύλοι

Στους προβιομηχανικούς μύλους εντάσσονται τόσο οι μύλοι όσο και τα λιοτρίβια.

Βασικό στον χαρακτηρισμό είναι η άλεση με σκοπό τη σύνθλιψη και μηχανική μετατροπή οργανικής (π.χ. δημητριακών, φλοιού) ή ανόργανης (π.χ. αλάτι) ύλης στη μεταποιητική διαδικασία σε ομοιόμορφη μάζα.

Η προβιομηχανική εποχή στους μύλους χαρακτηρίζεται στη χρήση κινητικής ενέργειας από νερό, άνεμο, ζώα ή τον ίδιο τον άνθρωπο.

1 Σεπτεμβρίου 2011

Νερόμυλοι και ανεμόμυλοι της Άνδρου - Watermills and windmills of Andros

Δείτε μερικές φωτογραφίες ερειπωμένων, κατά το πλείστον, νερόμυλων και ανεμόμυλων της Άνδρου.

Some photographs from ruined watermills and windmills of Andros. 276 such mills have been found on Andros island in Greece.


6 Ιουλίου 2011

Τα λιοτρίβια της κεντρικής και ορεινής Νάξου

Οι Ναξιώτες ασχολούνταν από τα αρχαία χρόνια με την καλλιέργεια της ελιάς και την παραγωγή λαδιού. Η δραστηριότητα αυτή συνεχίζεται και σήμερα και βέβαια τα λιοτρίβια έχουν εκσυγχρονιστεί.

Εντούτοις, τα παλιά λιοτρίβια διατηρούνται μέχρι και σήμερα, ορισμένα και σε πολύ καλή κατάσταση. Κάποια έχουν ήδη αναπαλαιωθεί και κάποια αναπαλαιώνονται και λειτουργούν ως μουσεία. Μάρτυρες μιας άλλης εποχής, έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς λειτουργούσαν τότε.


Περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες:
http://www.drymalianaxos.gr/liotrivia.htm

1 Ιουλίου 2011

Άγνωστος νερόμυλος στην Άνδρο

Νερόμυλος στην Άνδρο, όπως εντοπίστηκε σε παλιό περιοδικό.



Υπάρχει κανείς που να γνωρίζει περισσότερες πληροφορίες για την τοποθεσία και τον μύλο;

21 Μαΐου 2011

Βαρδάλι

Βαρδάλι είναι το μικρό ξύλο που, καθώς αναπηδά με τη περιστροφή της μυλόπετρας, κουνάει τη κοφινίδα για να πέσει ο καρπός.

15 Μαΐου 2011

Σύμβαση τοπίου της Φλωρεντίας

Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Τοπίου της Φλωρεντίας το 2000, που η χώρα μας κύρωσε με το Ν3827/2010, ορίζει ως τοπίο «μια περιοχή όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από τους ανθρώπους, του οποίου ο χαρακτήρας είναι το αποτέλεσμα της δράσης και αλληλεπίδρασης των φυσικών και/ή των ανθρώπινων παραγόντων».

Αυτή όμως η δράση και αλληλεπίδραση φυσικών και ανθρωπίνων παραγόντων στο χώρο τις περισσότερες φορές αν όχι σε όλες έληξε εις βάρος των φυσικών παραγόντων, αφήνοντας πίσω οικολογικά και αισθητικά τοπιακά ερείπια.

Είναι, συνεπώς, άμεση η ανάγκη, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, σήμερα για τον τόπο μας να αξιοποιήσουμε τις σύγχρονες τεχνολογίες και τεχνογνωσία για να καταγράψουμε, χαρτογραφήσουμε, αξιολογήσουμε και θεσμικά θωρακίσουμε την προστασία των τοπίων μας πριν είναι αργά. Η σημερινή οικονομική δυσπραγία της χώρας ας αποτελέσει μια οικονομική ευκαιρία για ανάδειξη των μοναδικών αυτών ποιοτικών πόρων, όπως είναι τα τοπία, μέσα από ήπιες μορφές τουρισμού και συμβατών προς το περιβάλλον δραστηριοτήτων.

Οι κίνδυνοι για μη αναστρέψιμες καταστροφές των οπτικών μοναδικών πόρων της χώρας, των τοπίων μας, μέσα από τα επιπόλαια σχεδιασμένα ενεργειακά προγράμματα (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκα κ.α ) ή και τα θρυλούμενα αναπτυξιακά fast track, είναι επικείμενοι όσο τα τοπία του τόπου μας δεν έχουν ταξινομηθεί και κατοχυρωθεί.

Θα είναι μεγάλη η ευθύνη μας, αν έστω και την τελευταία στιγμή χαθεί η ευκαιρία της διάσωσης ενός ποιοτικού αισθητικού, οικολογικού αλλά και οικονομικού πόρου, όπως αυτός των τοπίων της χώρας, ώστε να δοθεί στις επερχόμενες γενιές σαν οικολογική, πολιτιστική και ιστορική παρακαταθήκη.

5 Μαΐου 2011

1 Μαΐου 2011

Γύρνα, φτερωτή του μύλου

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Λάκης Παππάς

Γύρνα φτερωτή του μύλου να περάσει το νερό,
μέριασε θολό ποτάμι να 'ρθει το συμπεθεριό,
έβγα στ' άσπρο σου μπαλκόνι φεγγαράκι μου χρυσό

Τραγουδάνε τα νιογάμπρια και περνάν τον ποταμό,
λάμπει στο χορτάρι η πάχνη, φτάνει το συμπεθεριό
Μέλι θα γιομίσει τώρα κάθε μύγδαλο πικρό

Γύρνα φτερωτή του μύλου να περάσει το νεράκι
απ' τον ποταμό που λάμπει να 'ρθει το συμπεθεριό,
έβγα στ' άσπρο σου μπαλκόνι φεγγαράκι μου χρυσό

http://www.youtube.com/watch?v=j-XbRS3DdJ4

25 Απριλίου 2011

Προγράμματα LEADER – ΟΠΑΑΧ

Τα προγράμματα LEADER – ΟΠΑΑΧ είναι προγράμματα που εξαγγέλλονται κατά περιοχές και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την επανάχρηση μύλων.

Υπάγονται στο γενικό σχέδιο Αγροτικής Ανάπτυξης που οι λεπτομέρειες αναφέρονται στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης της Ελλάδας 2007-2013.

http://www.agrotikianaptixi.gr/Uploads/Files/nsp_101209_sfc_tel.pdf

1 Απριλίου 2011

Ο νερόμυλος της αρχαίας αγοράς


Ο νερόμυλος της Αθήνας από το βιβλίο «The Agora of Athens», του Homer A.Thompson & R.E.Wycherley, της Αμερικανικής Σχολής Κλασσικών Σπουδών της Αθήνας.

19 Μαρτίου 2011

Ένας μύλος που σκότωσε έναν παπά

Έχω ακούσει για ένα μύλο που σκότωσε έναν παπά. Πήγαινε ένας παπάς εκεί και πήγε να βάλει το σίδερο, πριν πάμε στο λουμπουνάρι από κάτω στερεωνότανε επάνω σ’ ένα άλλο ξύλο που λεγότανε τράπεζα. Ήταν ένα ξύλο όρθιο πήγαινε σε μια τράβα και ήταν σταθερό. Είχε μια τρύπα μακρόστενη και σ’ αυτό στερεωνόταν η τράπεζα. Απάνω στη τράπεζα, το ξύλο αυτό ήταν 30 πόντους και πήγαινε πέρα ενάμισι μέτρο, ήταν ένα σίδερο τετράγωνο και λεγόταν κατομούχλι, είχε μέσ’ τη μέση λακάκι μικρό το λουμπουνάρι ήταν μυτερό κάτω και δούλευενε το λουμπουνάρι επάνω στο κατωμούχλι. Στο κατομούχλι βάζανε λάδι μέσα γιατί άναβενε, ήταν σίδερο. Πήγε ο παπάς να βάλει λάδι στο καταμούχλι και του πιασε τα γένια το λουμπουνάρι όπως εγύριζε και τον εσκότωσενε. Τον εγύρισε πάνω στο σίδερο.

Σταύρος Κορασίδης, Κέα

9 Μαρτίου 2011

Ο αμαρτωλός μυλωνάς


Στην λαϊκή παράδοση ο μυλωνάς θεωρείται σαν ένας από τους πιο μεγάλους αμαρτωλούς και παριστάνεται στο νάρθηκα πολλών εκκλησιών να τον έχει καβαλήσει ο διάβολος.